رسول اللّه : إنه جلس في التشهد فتفكر أيهما يأخذ . فقال جبرئيل : تفكر أن يأخذ اسمنهما فينحرها و يتصدّق بها لوجه اللّه ، فكان تفكره للّه لا لنفسه و لا للدنيا . فأعطاه رسول اللّه كلتيهما و أنزل اللّه ( إن في ذلك ) أي في صلاة علي لعظة لمن كان له قلب أي عقل أو ألقى السمع يعني استمع بأذنيه إلى ما تلاه بلسانه ؛ و هو شهيد يعني حاضر القلب للّه عزّ و جلّ . قال رسول اللّه ( ص ) ما من عبد صلى اللّه ركعتين لا يتفكر فيهما من أمور الدنيا بشيء إلا رضي اللّه عنه و غفر له ذنوبه . ابن عباس گفت : به پيامبر خدا دو شتر بزرگ هديه داده شد ، پس به اصحاب خود نظر كرد و گفت : آيا در ميان شما كسى هست كه دو ركعت نماز بخواند و در آن به كار دنيا توجه نكند و قلب او جز به ياد خدا نباشد ؟ اگر چنين باشد يكى از اين دو شتر را به او مىدهم . على برخاست و نماز خواند ، وقتى سلام نماز را داد ، جبرئيل نازل شد و گفت : يكى از اين دو شتر را به او بده . پيامبر گفت : او در تشهد نماز به اين فكر افتاد كه كدام يك از اين دو شتر را بگيرد . جبرئيل گفت : او به اين فكر بود كه كدام يك از آنها چاق‌تر است آن را بگيرد تا آن را بكشد و در راه خدا صدقه بدهد ، بنابراين ، فكر او براى خدا بود نه براى خودش يا براى دنيا . پيامبر هر دو شتر را به او داد و خدا اين آيه را نازل كرد : « ان فى ذلك لذكرى لمن كان له قلب » يعنى در نماز على موعظه‌اى براى هر كسى است كه عقل داشته باشد « او القى السمع » يعنى با دو گوش خود به آنچه با زبان تلاوت مىكند گوش بدهد « و هو شهيد » يعنى قلب او براى خدا حضور داشته باشد . پيامبر خدا فرمود : بنده‌اى نيست كه دو ركعت نماز مىخواند و در آن راجع به چيزى از امور دنيا فكر نمىكند مگر اينكه خداوند از او راضى مىشود و گناهان او را مىبخشد .